Deel 1:Gevaarlijke Dame

1960, Londen

Het was vrijdag avond. Ze zaten met zijn allen aan tafel. Met zijn twaalven om precies te zijn. Alleen Maura was er nog niet. Die was toch altijd te laat, ze zat zeker nog op kantoor. Michael liet zijn ogen langs de grote groep glijden. En besefte dat zijn 9 broers allemaal op hem leken. De voordeur ging open. Maura stapte de eetkamer binnen. 'Hallo jongens! Sorry dat ik zo laat ben hoor. Er was nog een herrieschopper in de club. Maar die is snel eruit getrapt.' De jongens grijnsde. Ze wisten allemaal dat Maura een genie was. Net zoals Michael. Maar dan in een vrouwelijke versie. Maura schoof ook bij aan tafel. 'Hé Mickey. Toen jij net weg was, belde er nog iemand. Diogolo of zo iets. Ik heb gezegt dat jij morgen terug zou bellen. Goed?' Michael dronk van zijn koffie. 'Natuurlijk is dat goed, Maws.' Ze glimlachte. 'Ma, is het eten al bijna klaar? Ik verhonger bijna.' Sarah draaide zich om, met de pan in haar handen. 'Het is klaar.' Ze vielen allemaal aan, en al snel zat iedereen met een bord vol eten. Sarah keek naar Maura, en voelde een pijnlijke steek door haar gaan. Maura was haar enigste dochter. En ze wilde graag dat Maura een fatsoenlijk leven zou leiden. Maar dat was niet gebeurt. Maura had zich aangesloten bij haar broer. Die één van de gevaarlijkste criminelen was in de Londense onderwereld. Nu was Maura de meest gezochte, vrouwelijk crimineel van Londen. Maar niemand kan haar pakken. Michael en Maura zijn een meesterlijk duo. Waar zelfs een meesterbrein niet tegen op kan. En nu zat Maura daar. In een duur mantelpakje van Chanel. 'Ma, moet jij niet een keer gaan eten? Anders word deze dure kost koud hoor.' Zei Bailey. Ze schrok op. En ze begonnen allemaal te bulderen van het lachen. Nadat ze rustig waren stak Maura en Michael allebei een sigaret op en begonnen te praten. De anderen konden het niet volgen. Het ging vast weer over hun werk. Michael keek op zijn horloge. 'Half elf, Maws. We moeten maar een keer opstappen.' Maura drukte haar sigaret uit. 'Kan ik met jou meerijden Mickey? Ik ben zonet met de taxi gegaan.' Michael stond op. 'Natuurlijk. Moeten we je auto nog ophalen bij de club?' Maura stond voor de spiegel, haar lippen te stiften. 'Nee hoor, anders word het weer zo laat. We moeten morgen alweer om zeven uur op kantoor zijn.'
'Oke schat. Dat is goed.' Michael liep nog even naar zijn moeder toe. 'Dag Moe, ik zie je volgende week weer he,' en hij kuste haar op beide wangen. 'Doei Michael.' Zei ze. Maura glimlachte. 'Dag ma, misschien kom ik woensdag nog voor een bakkie troost. Ik zie wel of ik een gaatje vind.' Sarah plakte een glimlach op haar lippen. Wat haar niet echt lukte. 'Geweldig meid. Ga nou maar gauw. Michael staat op je te wachten.'
'Oke mam! Tot woensdag, hopelijk.' Ze wuifde nog, en toen was ze weg. Mickey stond al te wachten met de auto. Die glimde in het licht van de lantaarnpalen. Ze zuchtte toen ze eindelijk neerzakte in de zachtte kussens van de stoel. 'Waar belde die Diogolo over, Maws?' Ze sloot haar ogen. En wist dat Mickey daar de hele avond over had ingezeten. 'Geen idee Mickey. Hij vroeg naar jou.'
'Is Diogolo niet zo'n gevaarlijke crimineel uit Wales?' Maura keek naar Mickey. 'Dat kan.'
'Klonk hij overstuur? Of dreigend? Vertel tenminste iets Maws!' Ze voelde dat Mickey's woedeaanvallen bijna bij het oppervlak waren. 'Hij vroeg naar jou, zoals ik je al vertelde. Maar hij klonk inderdaad wel dreigend ja.' Mickey verstarde. En zette de auto aan de kant van de weg. 'Zou hij het ondekt hebben Maws? Onze plannen?' Maura rilde. 'God, ik hoop van niet. Ik hoop van niet.'

Wordt Vervolgd

Welkom

Dit is Het Schrijvertje.
Hier worden wekelijks verhalen op gezet. De verhaal genre is verschillend.
Wilt u dat uw verhaal op Het Schrijvertje wordt gezet?!
Mail het dan via het Mailformulier.

Het Schrijvertje